Με γκουβερνάντα τη θάλασσα || γράφει η Νούρα

Και σμίγουν και χορεύουν
Οι σκέψεις με τ’αστέρια – εις άπειρον
Υπό το φως της νοσταλγίας
Υπό τον ήχο της προσμονής
Όλες τους μεγαλωμένες
Με γκουβερνάντα τη θάλασσα
Με δασκάλους τα κύματά της
Τις αδικείς λοιπόν;
Που δεν υποτάσσονται
Παρά μόνο στο σεληνόφως
Που καθρεπτίζεται στο κορμί της;
Εγώ πάντως όχι –
Με τη πλάτη στην άμμο
Οι πατούσες ίσα ίσα να βρέχονται
Αγκαλιά με τον έναστρο ουρανό
Όλο το βράδυ
Σαφάρι για όνειρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.