» Των Περίεργων «

  Εξόριστοι μεταξύ εξορίστων, ταξιδευτές πολιτειών αορίστων. Άγιοι χωρις να το ζητήσουν, πέθαναν πριν καν να ζήσουν. Ζωγράφοι λέξεων σκληρών, θύματα ανθρωπίνων αναγκών.  Μες τα σοκάκια τριγυρνάνε και στις στοές παραμιλάνε : » Όμορφη νύχτα η σημερινή, δύσκολη η μέρα η αυριανή. Ήσυχη νύχτα η σημερινή, αύριο η μέρα απατηλή. « Εξόριστοι μεταξύ εξορίστων, άπιστοι μεταξύ απίστων. Συνεχίστε την ανάγνωση » Των Περίεργων «

Όταν πεθαίνουν τα πουλιά || Του Rasayana ||

Θυμάμαι ότι από μικρό παιδί θαύμαζα τα πουλιά. Αυτές τις μαύρες κουκκίδες στο απέραντο μπλε του πάνω ορόφου. Σα θα τύχαινε να έρθει κάποιο από αυτά κοντά μου και να κάτσει ή να ψάξει για τροφή, καθόμουν και εγώ και το χάζευα. Με ευχαριστούσε κάποτε να σκέφτομαι ότι δεν είμαστε όλοι καθηλωμένοι στη γη. Ότι δεν έχουμε όλοι βαρίδια στα πόδια. Είχε έρθει μία φορά … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν πεθαίνουν τα πουλιά || Του Rasayana ||

Ένας φόβος γιορτή || Του Rasayana ||

Να φοβάσαι τα κανονικά παιδιά. Γιατί είναι κανονικά. Να φοβάσαι τους δήμιους των ονείρων σου. Αυτούς που ποτέ δεν ονειρεύτηκαν. Να φοβάσαι τις μέρες που πέρασαν. Γιατί δε θα ξανάρθουν. Να φοβάσαι τον εαυτό σου. Όταν είναι απλά μια σκιά.   ~~~   Να αγκαλιάσεις τα παιδιά που γελάνε. Κάτι έχουν να σου πουν. Να  αγκαλιάσεις τους περίεργους. Αυτούς που έχουν εισιτήρια για το όνειρο. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένας φόβος γιορτή || Του Rasayana ||

Ταξίδι στη βεράντα || Του Rasayana||

Ήταν μια όμορφη νύχτα, σαν πολλές άλλες. Προτίμησα να βγω στο μπαλκόνι του σπιτιού μου και να συζητήσω με τον εαυτό μου. Άλλωστε, πάντα είχε κάτι να μου πει. Όσες φορές και να με πρόδωσε, τις ξέχασα από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν μπορώ να του κακιώσω. Γιατί δέκα φορές με έσπρωξε με μανία στον γκρεμό, τις διπλάσιες όμως μου έριξε θαραλλέα το σκοινί … Συνεχίστε την ανάγνωση Ταξίδι στη βεράντα || Του Rasayana||