Αγάλματα συναισθημάτων || γράφει η Νούρα

Τη μουσική που μου’μαθες
Παίζει η ορχήστρα της μνήμης σήμερα
Και στο κάθε πάτημα του ήχου
(Και της φωνής σου)
Στο κάθε χάδι της νότας
(Και του χεριού σου)
Αφουγκράζομαι τα λόγια σου
Για το μέλλον, για τότε, όσα είπες
Ενόσω εγώ σφυγμομετρούσα
Τους χτύπους της ευτυχίας
Ενόσω εγώ εισέπνεα
Τις αχτίδες του ήλιου
Πλάθοντας, ως άλλος γλύπτης
Αγάλματα συναισθημάτων
Ως ενθύμιο
Τότε, γεμάτο πάθος
Μα, τώρα, βαθιά σαρκοβόρο
Και μετέπειτα βαπτισμένο ‘γιατί;’
Έκθεμα σε περιοδική – ή και όχι – έκθεση
Ονόματι ‘ και αν;’

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.