Μα || της Σαλώμης

Ξυπνάω, μα δε ξυπνάω
Η μέρα μικραίνει και πέφτει στις πλάτες μου
Για να τη μεταφέρω βήμα βήμα στην αποτυχία μου
Ώσπου γλιστράει και αναλαμβάνει η νύχτα
Ψάλλοντας ύμνους τεράτων και φαντασμάτων
– Μακάρι να είχα κουφαθεί –

Κοιμάμαι, μα δεν κοιμάμαι
Το οξυγόνο λιγοστεύει με κάθε σκέψη
Ήτοι κάθε θλιμμένη ανάμνηση
Ή χαμένη ευκαιρία
Άλλοτε νιώθω την καρδιά να σπάει
Άλλοτε υγραίνει το μαξιλάρι
– Μακάρι να είχα ξεραθεί –

Ξεκουράζομαι, μα δε ξεκουράζομαι
Το κοντέρ δε μετράει
Η σάρκα λιώνει και τυλίγει τα κόκαλα
Πόσο αδύνατη φαίνεται η ευτυχία πια

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.