Τ’Αλάτι και το Κορμί || γράφει η Νούρα

Δε μπορούσε
Τα μάτια του να πάρει
Απ’Εκείνη πάνω

Δε μπορούσε
Ν’αφήσει να φύγει
Η Αλμύρα απ’των μαλλιών τις δαχτυλίθρες

Δε μπορούσε
Να χορτάσει
Τ’άγγιγμα του Ηλιοκαμμένου Κορμιού

Δε μπορούσε
Χαϊδεύοντας Την
Να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο

Μπορούσε
Ν’αντιληφθεί
Πως τ’Αλάτι ήταν η Ύπαρξη
Και το Χρυσαφί Κορμί η Ζωή

Μπορούσε δε μπορούσε
Με ευλάβεια προσκύνησε
Τη Θάλασσα που’βρεξε τις μύτες των ποδιών τους

Χαλκιδική, Ιούλιος 2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.