Ό,τι ήταν, πέρασε
Ό,τι έφταιξε, γέλασε
Ό,τι γκρεμίστηκε, δεν έλειψε 

Όσο συμβολικός είναι ο αριθμός μας
Τόσα σημάδια στο κορμί μου μετρώ
Είναι τα χτυπήματα, τα λόγια μίσους,
Τα χαμόγελα, τα ποτά, τα κύματα,
Τα σμιλεμένα από δάκρυα όνειρα,
Τα “σ’ αγαπώ” που χάθηκαν στο χθες 

Δεν ήμουν εγώ υπαίτια τόσης υπέρμετρης πλάνης
Δεν ήμουν εγώ η φλόγα της διχόνοιας
Δεν ήμουν μακριά,
Όπως μοιάζει το τώρα από το 2017