Δεκαπενταυγουστιανό || γράφει το ραφτόπουλο

Το κίτρο αναβλύζει απ’ τις κρυφές αυλές
καθώς δροσιά χύνεται απ’ το στόμα ενός εργάτη
το καρπούζι που ‘σπασε και με το χέρι τρώει.

Την αλμύρα από το σώμα παίρνει ο λίβας
κουβαλώντας μίαν άλλη
αγαπητικιά θαλασσινή.

Δυο χάντρες πέφτουν και χτυπούν
χαλώντας την ησυχία.
Θα την φέρουν πίσω τη νύχτα
τα τριζόνια.

Εδώ, κάτω απ’ τους κέδρους που ‘χουμε κρυφτεί
αναζητώντας τις παρεξηγήσεις μας,
αυτός ο κόσμος αξίζει να ερμηνευθεί ξανά.

Οι αγώνες τέλειωσαν.
Ας τους εφεύρουμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.