χειμώνιασε || της Σαλώμης

Κι αν δε μιλώ για παραμύθια πια
Όνειρο ζεστό φαντάζει η αγκαλιά
Θα σου δωρίζω όσα θες φιλιά
Ώσπου να μας σκεπάσει η βραδιά

Κι αν πνίγομαι σε ερωτηματικά
Εύλογα παραληρήματα και φωναχτά
Ο χρόνος δοκιμάζει τα πικρά μου μυστικά
Δεν είναι αχαριστία ελαφριά;

Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει
Το ανυπόστατο κυνήγι μένει

Αφήνω πίσω μου χαρές και λύπες
Όσα έπεσαν στο κενό και που δεν είπες
Για να ευοδώσουνε καινούργιες μνήμες
Και να γιορτάσουμε δικές μας ρίμες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.