Ερινύες || του Νίκου

Προσπαθώ να φανταστώ
ποια εγκληματική και σαπρή σκέψη
της ύπαρξής σου
έβγαλες απόψε να παίξετε
στη σκοτεινή αυλή σου

Από την ανθρώπινη φύση τι μπορεί να βγει
τόσο φρικτό,
που να κυνηγούν με τις δάδες τους
Τισιφόνη, Μέγαιρα και Αλυκτώ;

Σαν κινούμενες πληγές χαράζουνε
τη νύχτα
κόρες μαύρου ουρανού,
με δόντια μα και νύχια

Μοναδική εντολή
ρήση και πνοή τους
να συλλάβουν ζωντανή
τη καινούργια αδερφή τους

Πάντα θα βρίσκεσαι μόνος σου το βράδυ αυτό,
άλικο, θαμπό και αργό

Έως ότου καταλάβεις,
παρέα με τη λυσσαλέα σου μανία,
γιατί δεν έμεινε μόνη της, ουδέποτε,
καμία Ερινύα.

Φωτογραφία του Νίκου (nik_karzis)
https://www.instagram.com/p/CEXFinTDhiO/?igshid=uatm9uc0wu24&fbclid=IwAR0fSovgw5DJn6N3zyDr4J0UO9MXTp6QUul2y9IFjc2zgepPtxABxOn5sCo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.