Περί λήθης

-Τι είναι η λήθη;

Γύρισα να κοιτάξω από που ερχόταν αυτή η ερώτηση.

Έψαξα στον χώρο.

Ώσπου κοίταξα λίγο πιο κάτω κι είδα ένα μικρό ανθρώπινο πλάσμα( κάποιοι το λένε παιδί) να με ρωτά.

Η λήθη είναι ένα φάρμακο για τους μεγάλους. Κάπου στα τριαντα παρά συνειδητοποιείς τα λάθη σου, τα κρίματα σου, όσα σε ντρόπιασαν. Και ντρέπεσαι τόσο πολύ που θες να εξαφανιστείς, να πεθάνεις.

Γιατί νομίζεις πως όλα τώρα πια τα κανεις σωστά. Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Τελωσπαντων, για να μην εξαφανιστείς και πεθάνεις κάθε μέρα παίρνεις από μια δόση λήθης. Σιγά σιγά. Αργά μεθοδικά. Αν πάρεις μεγαλύτερη δόση από αυτή που πρέπει χάνεις τον εαυτό σου. Αν πάρεις μικρότερη συνεχίζεις να ντρέπεσαι. Είναι δύσκολο να βρεις την κατάλληλη δόση.

Περνάνε χρόνια. Και μια μέρα ξυπνάς και είσαι υγιής.

Δεν θυμάσαι τίποτα.

Δεν έχεις ντροπιαστικά για σένα flashbacks να σε κυνηγούν, οι ερινύες δε σε βρίσκουν, οι αναμνήσεις σου είναι αγνές.

Τότε βάζεις τα χάπια της λήθης στην άκρη γιατί θα σου χρειαστούν στην επόμενη δεκαετία.

-Δηλαδή η λήθη είναι το να ξεχνάς;

-Περίπου. Η λήθη για τους μεγάλους είναι η τέχνη του να θυμάσαι επιλεκτικά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.