Η Δίκη του Πρώτου Επαναστάτη || Του Prattler

Posted by

   –Επόμενος, παρακαλώ!

Άνοιξαν οι πύλες και έτρεξαν μέσα τα Σκυλιά. Γρυλίζοντας, τραβούσαν με βία τις αλυσίδες, στις άκρες των οποίων βρισκόταν ο σαστισμένος υπόδικος.

Έφτασαν μπροστά στο Δικαστή και έδεσαν τις αλυσίδες σε δύο πασσάλους, προκειμένου να μην έχει ελευθερία κινήσεων ο γονυπετής εναγόμενος. Αφού βεβαιώθηκαν πως όλα ήταν έτοιμα, έκαναν νόημα στο δικαστή να ξεκινήσει τη Δίκη.

   –Ποιες είναι οι κατηγορίες εις βάρος του; Μούγκρισε ο δικαστής, βουτώντας την πένα του στο μελάνι.

  –Ύβρις, Βλασφημία, Πλαστοπροσωπεία, Χειραγώγηση του Πλήθους, Απάτες Τρίτου Βαθμού, Υποψία υποκίνησης τρομοκρατικής- αιρετικής ομάδας με σκοτεινούς σκοπούς…Μεταξύ άλλων!Αυτός, κυρ δικαστά μου, είναι ο Πρώτος Επαναστάτης! Ανακοίνωσε ένα από τα Σκυλιά.

                                                              ~

Στο άκουσμα αυτών ο δικαστής κούνησε απογοητευμένος πέρα-δώθε το κεφάλι του, κατάπιε μετά βίας ένα αυτάρεσκο χαμόγελο και αφού έκανε πως το σκέφτεται, σήκωσε το κεφάλι του και ανήγγειλε τα εξής:

   – Θεωρώ πως η υπόθεσις είναι ξεκάθαρα ξεκάθαρη και πέρα ως πέρα φανερό ότι σε αυτόν εδώ τον Αλήτη, «Επαναστάτη» κατά τους μύθους, δεν αξίζει τίποτε παραπάνω παρά η μέγιστη καταδίκη! Όχι μόνο για αυτά που έκανε, όμως. Αλλά και για αυτά που ενέπνευσε στους άλλους να κάνουν. 

   Όλη μέρα βρίσκομαι εδώ και καταδικάζω αποβράσματα, ρεμάλια και παρίες. Όλη αυτή τη δυσωδία του είδους, όλους αυτούς που χαλάνε την αρμονία και την καθωσπρέπει ζωή σε αυτόν τον πλανήτη! Με τις ηλίθιες ιδέες τους και τις ακόμη πιο ηλίθιες πρακτικές τους! «Επανάσταση» λένε, και βγαίνουν και ζητούν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο! Αχάριστοι, αχόρταγοι, άπληστοι, τιποτένιοι, ανίδεοι ανθρωπίσκοι!

   Στο τελευταίο κελί του κατώτερου επιπέδου των φυλακών θα σε στείλω. Να τρέφεσαι με χώμα και πέτρες, και νερό μόνο αν είσαι τυχερός και υπερχειλίσει ο υπόνομος! Μέρα-νύχτα θα στέλνω τα Σκυλιά να σε ξεσκίζουν και να σε γλυτώνουν πριν το τέλος, μόνο και μόνο για να συνεχίσουν μετά από λίγο! Θα εύχεσαι να μη σκεφτόσουν καν την «επανάστασή» σου. Θα εύχεσαι να πέθαινες, σαν τους περισσότερους!

   
   Επειδή, όμως, οι νόμοι είναι νόμοι, προτού ανακοινώσω την ποινή σου, θα πρέπει- ησυχία!- να ακούσουμε την απολογία σου. Έχεις να πεις τίποτε, λοιπόν; Να είσαι σύντομος, δεν έχω πολύ υπομονή…


                                                       ~

   Ο κατάδικος όλη αυτήν την ώρα είχε τα χέρια του ακουμπισμένα στο πιγούνι του, σαν σε προσευχή. Δεν ακούστηκε ποτέ, ωστόσο σε στιγμές ανοιγόκλεινε το στόμα του λίγο πιο φανερά.

   Ακούγοντας τις τελευταίες λέξεις του δικαστή, πήρε μια βαθιά ανάσα και σήκωσε το βλέμμα του στο ύψος των ματιών του δικαστή. Ήταν ένας ρακένδυτος μαυριδερός τύπος, αξύριστος και ακούρευτος. Τα βουρκωμένα του από συγκίνηση μάτια κοίταξαν κατευθείαν στα μάτια του τεράστιου δικαστή, αφοπλίζοντάς τον σχεδόν αμέσως.

   Χαμογέλασε ευγενικά, καθάρισε το λαιμό του και με μια πολύ ήρεμη φωνή, ο κατάδικος είπε τα ακόλουθα:

   – Όλο αυτό, αξιότιμε κύριε δικαστά, συγχωρέστε με που θα μιλήσω έτσι, αλλά είναι μια παρωδία.

(Το πρόσωπο του Δικαστή σπάει με έναν αποδοκιμαστικό μορφασμό)

   – Εγώ δεν έκανα τίποτε κακό! Κάθε άλλο! Μίλησα στον Κόσμο για τη δύναμη της αγάπης, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας!

(Ο Δικαστής κοκκινίζει από θυμό, σφίγγει τη γροθιά του)

   – Έδιωξα τους άπληστους από χώρους ιερούς, θεράπευσα αρρώστιες ανίατες, έδωσα ελπίδες σε ανθρώπους που πέθαιναν επειδή δεν είχαν να φάνε ή να πεθάνουν από αφυδάτωση!

(Ο Δικαστής γροθοκοπά το τραπέζι και εκσφενδονίζει ότι αντικείμενο έχει μπροστά του)

   – Έδωσα άφεση αμαρτιών σε ανθρώπους που μετάνιωσαν για τα σφάλματά τους! Απέτρεψα και καταδίκασα την αυτοδικία! Τάισα τους φτωχούς! Αν αυτά με κάνουν εγκληματία, τότε ναι, είμαι ένοχος!

(Ο Δικαστής τα έχει σπάσει όλα. Κάνει νόημα στα Σκυλιά να τον φιμώσουν αλλά τα Σκυλιά δεν υπακούν. Φοβισμένος από την όλη κατάσταση, μένει όρθιος και απλά ουρλιάζει από δω και στο εξής)

   -Άλλοι είναι οι εγκληματίες! Αυτοί που με έκαναν Θεό, και μάλιστα έναν από τους χειρότερους!

   -ΣΚΑΣΕ!

    -Που είναι η αγάπη που δίδαξα; Στους πολέμους που έκαναν για το όνομά μου;

   -ΣΚΥΛΙΑ! ΦΙΜΩΣΤΕ ΤΟΝ!

   -Πως έγιναν αυτοί που έδιωξα από τους οίκους του Θεού οι κύριοι πρεσβευτές του; Που εμπορεύονται με τρόπο άπληστο τις διδαχές μου;


   –ΣΑΣ ΔΙΑΤΆΖΩ, ΞΥΠΝΗΣΤΕ!

-Εγώ έκανα Επανάσταση. Αυτοί που ανέλαβαν το έργο μου το λέρωσαν. Πότε είχα εγώ χρυσάφι; Πότε μιλούσα για πλούτη; Πότε έπεισα κάποιον δια της βίας να με ακούσει και να με ακολουθήσει; Αυτά δεν είμαι εγώ! Εγώ είμαι ένας Επαναστάτης. 


                                                          ~

Στο άκουσμα του τελευταίου, τα Σκυλιά ξύπνησαν από το λήθαργο και άρχισαν να τραβάνε τις αλυσίδες με βία, σπρώχνοντας τον κατάδικο εκτός κτηρίου. Ο Δικαστής ούρλιαζε την καταδίκη του νεαρού Επαναστάτη. Προτού φύγει όμως, «ως όφειλεν ο νόμος», ο Δικαστής ρώτησε:

    -Έχεις τίποτε αξίας, που μπορείς να δώσεις στο δικαστή, προκειμένου να μειωθεί η καταδίκη σου; Αμφιβάλλω, αλλά πρέπει να ρωτήσω.

    -10 Καρφιά, ένα στέμμα από αγκάθια και μια επιγραφή που με «βαπτίζει» Βασιλιά…


   Νεκρική σιγή. Τα σκυλιά πλέον με βήμα ήρεμο μεταφέρουν τον κατάδικο στο κελί του. Ο Δικαστής, έχοντας χάσει τα λογικά του, ξελλίζει γελώντας αρχικά σιγά σιγά και μετά με ένα γέλιο τρέλας.


«Επανάσταση, Καταδίκη, Αγάπη, Μίσος, Καταδίκη, Αλληλεγγύη, Καταδίκη, Καταδίκη, Καταδίκη,Καταδίκη….»



Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.