Σεπτέμβριος || του Rasayana ||

Posted by

Θυμάμαι
να φλέγομαι

γυνή πύρινη

της φωτιάς μείνε
κτήμα

η λάμψη σου
ζει

όσο
τα μάτια σου
στρέφεις
στον ήλιο.

( Το ποίημα αφιερώνεται στη Μ. και στους αυτόχειρες της διπλανής πόρτας)

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s