Δείπνο || του Δημήτρη Χ. ||

Ένα φίλο παλιό δεν το φοβάσαι
Κι αν υπομένεις καιρό να τον δεχτείς
Γιορτή ετοιμάζεις
Απλή και μεγαλοπρεπή.

Κι αν τόσα χρόνια φρόντιζες το σπίτι σου
-τη ζωή-
είσαι λοιπόν πιο έτοιμος από ποτέ
να το χαρίσεις
καθαρό, να αντέξει άλλα χίλια χρόνια
να προσφέρει την ασφάλεια και την αφθονία,
οικοδόμημα
για τους ακάλυπτους της γης.

Τι να φοβάσαι αν ο ιδρώτας σου
χύθηκε και σκουπίστηκε
απ’τα στιβαρά σανίδια
Τι να διστάζεις αν το αίμα σου έγινε φωτιά
να ανάψεις την εστία
και τα χέρια σου δε μπλέχτηκαν ποτέ σε σχοινιά
ώστε να πάψουνε να χτίζουν;

Ακούς το κουδούνι,
δε ρωτάς «ποιος;»
-Ξέρεις-
Και μόνο ανοίγεις έτοιμος να δεχτείς
το τελευταίο φιλί του φίλου σου.
Τότε μόνο πες του
«Έρχεται το δικό μου τέλος
Έφτασε η αρχή του κόσμου»
Αδελφικά θα σε δεχτεί με δάκρυα και το δείπνο
θα φανεί αντάξιο των αιώνων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s