Όταν τελειώνει ο Αύγουστος…

Posted by

Το αμάξι σταμάτησε μπροστά από το κιόσκι που βρισκόταν λίγο έξω απ’ το χωριό. Απόμερα. Πάντα λάτρευα να βρίσκομαι σε ένα υπερυψωμένο σημείο και να παρατηρώ  τον οικείο μου χώρο ως εξωτερικός παράγοντας. Να αποστασιοποιούμαι βλέποντάς τα όλα από ψηλά.

 

Εδώ λοιπόν θα περνούσαμε τις τελευταίες μας στιγμές. Ξέρεις, πριν το αντίο. Πριν το «εις το επανιδείν».

Αποχαιρετώντας αυτή την παρέα αποχαιρετούσα και το καλοκαίρι. Και τον Αύγουστο.

Το τραγούδι ήταν σχεδόν λυπητερό

Τα φωτάκια του χωριού

Το οξυγόνο απ’ τα δέντρα

Τα αστέρια

τα αεροπλάνα που διέσχιζαν τον ουρανό

 

Η τελευταία νύχτα των Περσίδων

Η ατμόσφαιρα μύριζε τέλος.

Κάτι ολοκληρωνόταν

Μα έμπαινε μια άνω τελεία γιατί η πρόταση θα συνεχιζόταν

το επόμενο καλοκαίρι

ίσως και το μεθεπόμενο

 

«Είναι κρίμα που αν και περνάμε χρόνο με τους ανθρώπους μας δεν τους ξέρουμε στην πραγματικότητα… Λοιπόν, τι θα θέλατε να μάθετε για τους ανθρώπους που έχετε περάσει τόσες μέρες μαζί; »

«Δεν δεν ξέρω …»

σιγή

«Μμ.. Ωραία , τότε. Μια υποθετική ερώτηση. Αν βρισκόσουν σε μια μεγάλη παρέα τι θα ήθελες να σε ρωτήσουν;»

 

Είδα δυο αστέρια να πέφτουν ταυτόχρονα!

«Τι με ενθουσιάζει , τι μου αρέσει να κάνω , τι με γεμίζει»

«Εγώ θα ´θελα να ρθει κάποιος και να με ρωτήσει είσαι καλά; Αλλά να το εννοεί. Και να θέλει να ακούσει, να καταλάβει. Όχι τυπικά»

«εγώ θα ´θελα να με ρωτήσουν γιατί φεύγεις συνέχεια; Τι ψάχνεις;»

«δεν μ’ αρέσουν οι ερωτήσεις»

Δέστεεε, αεροπλάνο !

«Τι πιστεύεται για τους αποχαιρετισμούς…»

«Δεν τους αντέχω… Απλά δεν μπορώ»

«Αν δεν πεις αντίο είναι σαν να μην έφυγε, είναι μια τελετή κατά την οποία ζεις τον αποχωρισμό και βοηθά να τον συνειδητοποιήσεις»

«Μερικές φορές καλύτερα να φεύγεις χωρίς να λες τίποτα. Μερικές φορές δεν υπάρχει κάτι να πεις»

«Ο χειρότερος αποχαιρετισμός είναι όταν χάσεις ένα δικό σου πρόσωπο. Γιατί ξέρεις ότι δεν θα επιστρέψει »

 

 

Όταν πέφτουν αστέρια να τσιρίζεις από χαρά , να μην κανεις ευχές

Όταν βλέπεις αεροπλάνα να πετούν να εύχεσαι για ταξίδια

Όταν τελειώνει ο Αύγουστος να λες  αντίο με μια γλυκιά μελαγχολία

ή να μη λες τίποτα

Ακούς τα βήματα του Σεπτέμβρη; Περνάει το κατώφλι

 

Εις το επανιδείν

 

 

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s