Ζωγράφος || του Rasayana ||

Posted by

Το μυαλό μου είναι γεμάτο χρώματα, θραύσματα φυλακής που τρυπώνουν στα σοκάκια του τις νύχτες και ζωγραφίζουν τη θάλασσα.

Μοιάζει με πίνακα του Γκωγκέν, μοντέλο πειραματικό, θρησκευτικού χαρακτήρα που χύνεται σε έξι πέλαγα και καταλήγει στο ακρωτήρι της θεάς του.

Τα όνειρα που σκάλισα χρόνια στους καμβάδες, κατέρρευσαν βίαια. Η θάλασσα, που επίμονα ζητούσα ν’ αποθανατίσω, μ’ έκανε κτήμα της, ρούφηξε χρώματα και πινέλα.

Ξύπνησα μέσα στο φάρο της μοναξιάς, να διαβάζω τις ιστορίες που γερνούν την παλάμη μου, που την κάνουν αγνώριστη από τις ρυτίδες.

Ο φάρος αναβοσβήνει, ράθυμα, περιπαιχτικά. Μια μέρα το φως του θα πάψει να υπάρχει. Θα σε ξεβράσει το κύμα στα χέρια μου, ματωμένη κι αναίσθητη μέσα στις ξέρες που σχημάτισα για να σ’ εγκλωβίσουν.

Στο φάρο της απέραντης θλίψης θα σταλάξω πάνω στο πτώμα σου τις κηλίδες του έρωτα.

Θα περιμένω καρτερικά να σ’ αναστήσουν. Τότε ίσως ζωγραφίσω ξανά. Ίσως πεθάνω κι οι ιστορίες που θα διηγούνται θα ‘ναι αυτές που θέλω ν’ ακούσουν τα παιδιά μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s