Καληνύχτα Πατέρα || του Rasayana ||

Posted by

Χθες βράδυ ο ύπνος ήταν ανήσυχος, κόκκινα στίγματα περικύκλωσαν τα όνειρα.

Ο Γιάννης έτρεχε να σωθεί από τη λαίλαπα και άφηνε πίσω του μια ζωή να κρέμεται μετέωρη. Ερειπιώνες σκέπασαν τον κήπο των παιδικών του χρόνων.

Η Νίκη μπήκε στη βάρκα ουρλιάζοντας, κρατώντας στην αγκαλιά την κόρη της. Φάνταζε ιδανικότερο να τις καταπιεί ο Σαρωνικός.

Σ’ ένα χωράφι εκεί δίπλα ο Τάσος με την Ελένη, βρέθηκαν ν’ αγκαλιάζονται απανθρακωμένοι. Ο έρωτας δεν έσβησε ποτέ, μονάχα το πάθος τους θέριεψαν οι φλόγες.

Τη Μαρία την έψαχναν ώρες, ανάμεσα σ’ ερείπια και κραυγές. Η φωτιά την έκανε κτήμα της. Τη φυλάκισε στη λάμψη της, ίσως για να βλέπει από σήμερα τον κόσμο μ’ άλλα μάτια.. Δε χρειάζεται πια τα γυαλιά της.

Για τα παιδιά που αγνοούνται κανένας δεν έμαθε τίποτα. Μια μαρτυρία υπήρξε μόνο μες στους καπνούς και την παραζάλη.

Νωρίς το απόγευμα ακούστηκε ένα απ’ αυτά να φωνάζει «Καληνύχτα Πατέρα». Ύστερα τίποτα.

Ύστερα τίποτα.

5 comments

    1. Ξημέρωσε ο ήλιος σήμερα και έλειπαν οι ακτίνες του. Χλωμός μας καλημέρισε, σχεδόν ανεπαίσθητος.

      Αλήθεια, περιμένουμε συμβάντα σαν τα χθεσινά για να προλάβουμε τ’ αυτονόητο;
      Θλίψη, δυσωδία, αηδία……………….

      Αρέσει σε 1 άτομο

  1. Δεν θα έβαζα λόγια-τίτλους στα συμβάντα, ούτε η μοιρολατρία θα ήταν λύση, αλλά επειδή και η ίδια κινδύνεψα (φωτιά στον Κάλαμο και φέτος) η στάση της αποδοχής στο τώρα μου και η επίγνωση πως η ζωή συνεχίζεται, στο «έτσι» είναι, με αποστασιωπούν….

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s