Κύματα || του Rasayana ||

Posted by

Βγήκε το κύμα στην ακτή, κάλπασε ξέφρενα πριν αφησει το στίγμα του. Ζωγράφισε γύρω μας άτακτες, γύψινες μορφές που ζητούσαν εκδίκηση.

Αν τις κοιτάξεις στα μάτια, διαπράττεις αδίκημα. Χάνεσαι στο λαβύρινθο και πεθαίνεις στα χέρια τους. Δεν έχεις το χρόνο να βρέξεις τα χείλη σου. Δεν προλαβαίνεις να χαράξεις εξόδους.

«Ποιον θα τιμωρήσει το κύμα» αναρωτήθηκες λίγο πριν τα χνώτα του σβήσουν την άμμο. Ήξερες την απάντηση, όμως συνέχισες να ρωτάς για να παιδέψεις τη σκέψη μου.

Όλοι θα δεχθούν τις συνέπειες. Οι γελαστοί κι οι θλιμμένοι, οι σοβαροί κι οι παλιάτσοι, οι εραστές κι οι ανέραστοι.

Η θάλασσα τιμωρεί τον άνθρωπο. Προσπαθεί να τον σκοτώσει γιατί ο άνθρωπος ασθενεί. Επέλεξε ο ίδιος ν’ ασθενεί και να ψάχνει το αντίδοτο στην παραζάλη του.

Τα κύματα χθες αποδείχθηκαν στυγνοί δολοφόνοι. Τα έκαναν όλα θρύψαλλα και άφησαν μια κίτρινη σκόνη να παίζει με τον αγέρα.

Περπατώ στις διόδους που σκάλισε το νερό. Το νερό που κυλάει, ανακυκλώνεται κι εξατμίζεται πριν φτάσει στο δέλτα σου.

Ο κόσμος δε γεννιέται όταν φιλιούνται οι άνθρωποι. Υπάρχουν φορές που τα χείλη ανταλάσσουν αντί για έρωτα ψεγάδια.

Ίσως γεννιέται στις υπόγειες διαβάσεις της ψυχής. Εκεί που διαβάζεις την αλήθεια και αποφασίζεις αν θα διασχίσεις το δρόμο ή θα παριστάνεις το άγαλμα στα φανάρια.

Πώς θα ξεφύγει όμως το άγαλμα σαν θελήσει το κύμα να χορέψει;

2 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s