Αφροδίτη || του Rasayana ||

Posted by

Εκεί ψηλά που κατοικείς Αφροδίτη μου, είναι δύσκολο να σε αντικρίσω. Μόνο κρυφές ματιές ξεφεύγουν και συναντούν τα μονοπάτια σου. Χάραξες πάνω μου την ιστορία σου και -τι περίεργο- το φως ταξίδεψε μέσα από χαραμάδες. Κρύβεις το μπλε της πιο ανήσυχης θάλασσας, σημαδεύεις τα πουλιά και τυφλώνονται, είσαι οι λέξεις που με έκαναν να δακρύζω όταν μου διάβαζαν το τέλος του παραμυθιού. Μια φορά πλησίασε με μονάχα Αφροδίτη μου να σε μολύνω με έρωτα κι ύστερα φύγε πάλι. Δεν κινδυνεύεις στα χέρια μου. Τίποτα δεν πεθαίνει άλλωστε όσο είναι στεφανωμένο στο κεφάλι του επαίτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s