Voyaged || του Ανανία Ραφτόπουλου Κ.

οι τόποι μου άγριοι, εξωτικοί
φίλοι μου ντόπιοι οι πρωτόγονοι ευγενείς
μαζί σε βόλτες νοερά ατέλειωτες
στα μονοπάτια της ξερολιθιάς
‘κει που η κίτρινη άμμος της ερήμου
χάνεται ανάμεσα στα δάχτυλά μας
και την ξεπλένει μία θάλασσα
μαζί με ό,τι σύραμε από τις πιο γυμνές κορφές

οι τόποι μου είν’ τα όνειρα
δύο σκέψεις, της φυγής μου τάσεις
όσα ακόμη δεν κατόρθωσα
ψυχές μέσα σε σάρκες και κορμούς
ακόρεστα να εξερευνήσω
συντεταγμένες πάνω σ’ ένα άφταστο συνεχές
όσα θα έρθουν, τα καλύτερα μας χρόνια
χωρίς τον φόβο της αρχής, χωρίς τον πρώτο ενδοιασμό

-γιατί το πιο επικίνδυνο ταξίδι, το μοναχό ίσως
είν’ το ταξίδι μας στο παρελθόν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s