Ακροβατώ || του Rasayana ||

Posted by

Τρέμω καθώς περπατώ
πηδάω στον αέρα
μιλάω στο κενό

Μ’ ακροβάτες μιλώ
γλιστρώ σε ανάσες
γλιστρώ στο κενό

Θραύσμα από φως
επιφέρει σκοτάδι
τις μνήμες καλώ

Ονείρου χροιά
της γυναίκας το χάδι
τις μνήμες καλώ

Θολές, πυκνές ζωγραφιές
ο αγέρας ατσάλι
Κι εγώ ακροβατώ

Στυφές, βρώμικες μέρες
μία στάλα από ζάλη
κι εγώ ακροβατώ

Στιχάκια σβησμένα
ξέφρενα, ξένα
κι εγώ ακροβατώ

Φτερά ανοιγμένα
σιωπούνε θαμμένα
κι εγώ ακροβατώ

Και εγώ ακροβατώ
Και εγώ ακροβατώ
Και εγώ ακροβατώ

Στου ονείρου το νεύμα
Στου ονείρου το πλέγμα
Στου νου τις αυλές

Και εγώ ακροβατώ
Και εγώ ακροβατώ
Και εγώ ακροβατώ

Σε στιγμές που μαραίνονται
Σε λιμάνια που φλέγονται
Σε πόρτες κλειστές

Ακροβάτης δεν είμαι
Ακροβάτης δε θα ‘μαι
Κι όμως ακροβατώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s