Λέγαμε για φαντάσματα

Έτσι περνούσαμε τις μέρες μας
καθώς συναντιόμασταν στην πόλη των Φαντασμάτων
φτιάχναμε τα δικά μας φαντάσματα
Μ’αυτά θα κατακτούσαμε, λέγαμε
θα κατακτούσαμε τις σκέψεις
και τις αναμνήσεις μας
μ’αυτά, λέγαμε, θα κατακτούσαμε
τη φιλοσοφία
ντύνοντας με τη δική μας μουσική επένδυση
φτιάχνοντας το δικό μας σάουντρακ
Για όλα εκείνα τα βράδια κάτω από
το άγρυπνο βλέμμα
όλων των διαστημικών πλασμάτων,
για όλες εκείνες τις φορές
που ξεμέναμε να δούμε
να αργοπεθαίνει ο ουρανός της νύχτας
στο σπίτι του Αιμίλιου
για όλα εκείνα, λέγαμε πως
“πιάναμε” μια μελωδία εξωτική
σαν σκέψη απ’το μυαλό μας
ήχο απ’τα δικά μας αυτιά
Λέγαμε

“Είναι νωρίς ακόμα
η νύχτα είναι νεαρή
και τα φαντάσματα γλεντάνε”

κι εμείς μπροστά στη θέα της στροφής
δεν είχαμε μυαλό παρά μόνο
να προχωρήσουμε εμπρός
για να μην πούμε σαν τους παλιούς
πως τα λιβάδια ήταν πιο πράσινα
κι οι θάλασσες πιο γαλανές.

Μην τους πιστέψεις, τίποτα δεν τελειώνει
παρά μόνο αν εμείς δεν το κρατήσουμε φωτεινό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s