Αγρύπνια || του Rasayana ||

Posted by

Αγρύπνια
που σα φίδι σέρνεσαι στο χώμα

ζητάς να τραφείς με το αίμα εκείνων
που ψηλαφίζουν τα χείλη σου

Στέκεσαι
σ’ έναν έρημο σταθμό

και τους βλέπεις να περνούν
να προσποιούνται πως ξέχασαν

Αναρωτιέσαι
πού οδηγεί το μονοπάτι που διάλεξαν

πού καταλήγει το δέλτα της ψυχής τους
πώς επιβίωσαν μέσα στην άχαρη βουή

Αγρύπνια
εσύ που φλέγεσαι ζητώντας νερό

εσύ που λάτρεψες τις οφθαλμαπάτες σου
εσύ θα χαράξεις την ελπίδα στο χρώμα σου

Είσαι ένα ανέραστο κήτος
που τρέφεται με τη σάρκα του

είσαι το τώρα
είσαι το χθες
είσαι το αύριο σε ανθρώπινη μορφή

Αγρύπνια
εσύ καθορίζεις το μήκος του νήματος

όπως το ταλαντώνεις στον ήλιο
όπως το βυθίζεις στις σκέψεις σου

Αγρύπνια, εσένα θα διάλεγα μόνο
Όργανο του Θανάτου και της Άνοιξης

Άθυρμα της ψυχής και του μυαλού
Θιασώτη του πάθους και της αδιαφορίας

Αγρύπνια
Κλείσε τα μάτια
Ζωγράφισε το τέλος
Μονάχα να είναι ευχάριστο
Να μην είναι εσύ.

~~~~~~~~

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s