Καβυλία

Ήτανε κάπου ένας λαός
στη γη της Καβυλίας
που ξένοι αντάλλαζαν
δυο λόγι’ αδερφικά
για να γυρίσουνε αλλιώς
το ρου της ιστορίας
στις μάνες π’ όλα τα παιδιά
φιλούσαν στοργικά

η ιστορία τους ξέχναγε
την ξέχασαν κι εκείνοι
ντυμένοι όλοι φτωχικά
γυρνούσανε στους δρόμους
κι όπως καλησπερίζανε
του τώρα οι κλανδεστίνοι
βαστούσαν γέλιο και Τιμή
γερά πάνω στους ώμους

βλέπεις δεν ήταν τα παρά
που κάνανε τον Κύρη
ούτε και τα χρυσαφικά
στολίζαν τις Κυρίες
χέρι’ αλληλέγγυα, φιλικά
μαζεύανε τη γύρη
κι ακούγανε οι Δυτικοί
του Νιφ τις ιστορίες

δεν τις αντέχαν άλλο πια
σκληρές είν’ οι αλήθειες
και κάψαν όλα τα χαρτιά
και τα βιβλία τις νύχτες
το λάθος όμως κάνανε
κι αφήσανε μονάχους
όσους θα τους «μολύνουνε»
με τ’ αμοιβαία του Πάθους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s