Γράμμα χωρίς αποστολέα || του Rasayana ||

Posted by

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αγαπημένε μου,

Πέρασαν μέρες, χωρίς να έχω νέα σου. Για να σου πω την αλήθεια, δεν πέρασαν.
Δίχως να μου μιλάς, ο καιρός δεν κυλάει. Κυλάει ίσως, με έναν τρόπο που δεν καταλαβαίνω.

Σου γράφω αυτό το γράμμα, έχοντας κατά κύριο λόγο την επιθυμία να μάθω πως είσαι εντάξει. Δε με απασχολεί να σε ενημερώσω για τη ζωή μου. Θέλω μονάχα να διαβάσω ότι είσαι καλά.

Ελπίζω, όταν λάβεις αυτό που σου γράφω, να το διαβάσεις προσεκτικά. Να του δώσεις τη σημασία που του αναλογεί. Σίγουρα, δεν περιέχει κάτι σημαντικό. Δεν περιέχει τίποτα άξιο ανάγνωσης.

Περιέχει μόνο λέξεις. Λέξεις που χορεύουν γιατί λίγο πριν, κάπου άκουσαν τη μελωδία σου.

Σίγουρα είναι παράξενο που ακούστηκε αυτή η όμορφη μελωδία. Συνήθως όταν περάσει ο καιρός, οι άνθρωποι ξεχνάμε. Εγώ, για κάποιο λόγο που αγνοώ, θα αναγνώριζα αυτή τη μελωδία, ακόμα κι αν υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι γύρω μου.

Ο θόρυβος που θα δημιουργούσαν, θα ήταν ανίκανος να σε επισκιάσει.

Κάποτε, είχα ηχογραφήσει τη φωνή σου. Δεν ξέρω αν στο έχω πει. Ναι, το είχα κάνει. Το ήξερα ότι θα φύγεις. Το είχα καταλάβει. Είχα βάλει εκείνο το αναθεματισμένο μαραφέτι να σε καταγράφει.

Όπως βάζουνε στ’ αυτιά τους κοχύλια για ν’ ακούσουν τα κύματα, εγώ βάζω εκείνο το μαγνητόφωνο.Το βάζω, για ν’ ακούσω τη δικιά μου θάλασσα. Αυτή που επέλεξα εγώ να με ταξιδεύει. Τη θάλασσα που θυμίζει το γέλιο σου.

Για μια στιγμή, το είχα πιστέψει ότι εσύ είσαι η θάλασσα.
Επιπόλαιο συμπέρασμα.
Επιπόλαιοι άνθρωποι.
Ακόμη κι η θάλασσα πλέον, φαντάζει επιπόλαιη.

 

Ίσως μακρηγορώ.
Πίστεψε με, δεν το θέλω.
Μου αρκεί να λάβω ένα γράμμα σου.
Να διαβάσω ότι είσαι καλά.

 

Τελειώνω το γράμμα μου.
Το υπόσχομαι.
Ένα πράγμα θα σου πω μόνο για εμένα.
Ίσως σε ενδιαφέρει.

Χθες, καθόμουν κάπου και διάβαζα ένα βιβλίο. Είχα απορροφηθεί τόσο πολύ, είχα ξεχάσει που είμαι. Στάθηκε ένα παιδί δίπλα μου. Γυρνώντας με μανία τις σελίδες, δεν του έδωσα σημασία. Μέχρι που μ’ ακούμπησε δειλά στο πόδι. Μόνο τότε γύρισα το βλέμμα μου πάνω του. Μου ζήτησε λίγα χρήματα ,για να φάει και να πιει κάτι. Κατευθείαν σηκώθηκα και πήγα και του αγόρασα ό,τι ήθελε. Μόλις έφαγε, με πήρε μια μεγάλη αγκαλιά. Ήθελα να κλάψω στην αγκαλιά του, παρ’όλα αυτά κρατήθηκα.

Πριν φύγει με ρώτησε «πότε θα ‘ρθει το καλοκαίρι». Δεν του απάντησα. Δεν ήξερα τι να του απαντήσω. Έφυγε τότε από κοντά μου. Το μόνο που θυμάμαι είναι εκείνα τα τεράστια μάτια του, που είχαν αρχίσει να ντύνονται με δάκρυα.

 

Ελπίζω να διαβάσεις το γράμμα μου.

Ελπίζω να διαβάζεις όλα τα γράμματα μου.

Περιμένω να μάθω ότι είσαι καλά.

 

Τότε, ίσως ξαναβρώ εκείνο το παιδί
και να ξέρω τι να του πω.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s