Άτιτλον || Του Rasayana||

Ανάμεσα σε κρότους και σιωπές άκουσα τη φωνή σου να τρέμει. Να ψιθυρίζει φοβισμένη το όνειρο σου.

Άκουσα ήχους αλλόκοτους που σκέπασαν πρόσκαιρα το κορμί μου.

Άκουσα τις κραυγές που τάραξαν συθέμελα ό,τι είχα φανταστεί.

Άκουσα εσένα να ζητας βοήθεια για σήμερα.Ενώ ξέρεις ότι θα τη χρειάζεσαι και αύριο.

Άκουσα εμένα να γελάω από χαρά. Να παγιδεύομαι στην ευτυχία σου.

Άκουσα φωνές γνώριμες. Από αυτές που θες να ακούς.

Άκουσα την ανάσα σου δίπλα μου. Τι όμορφος ήχος.

Άκουσα τα βήματα σου πίσω απ’ την πόρτα. Να κομματιάζουν, φεύγοντας, την άνοιξη.

~

Είδα δυο μάτια να με κοιτάνε με νοσταλγία. Να υφαίνουν στο χάος μου το καλοκαίρι.

Είδα φιγούρες να τρέχουν. Προς όλες τις κατευθύνσεις.

Είδα ανθρώπους ανήσυχους. Ανδρείκελα σκυμμένα και βουβά.

Είδα τη φρίκη έξω απ’ την πόρτα μου. Να εξυμνεί επίπονα τη ζωή.

Είδα ένα φάρο να αναβοσβήνει. Νωχελικά, όπως αρμόζει στην άγονη γραμμή.

Είδα την πόλη να καίγεται. Μέσα από τα συντρίμμια να ξεφυτρώνει η ζωή.

Είδα τον ήλιο να ανατέλλει. Ύστερα τον είδα να δύει.

Είδα όμως και εμένα. Να χαμογελάω καθώς βυθιζόταν.

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s