Τέσσερις Πληγές

Μια καμπάνα που δεν βγάζει ήχο
Ένα σώμα μολυσμένο, ανάμεσα στ’ αγριολούλουδα
Μια μελωδία που δεν πρόλαβε να ηχήσει
Κι ένα όραμα παλιό κι επαναλαμβανόμενο.

Τόσα λίγα αφήνει πίσω ο Μεγάλος Αφανισμός
Και πάλι σερνόμαστε πληγωμένοι μέχρι την ελευθερία
Αν φαίνεται πως δε φτάνουμε ποτέ, θυμήσου
Από τις τέσσερις πληγές, το όραμα ξαναζεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s