Ενός κακού δεκατρία έπονται

Οι άνθρωποι πάντα έψαχναν την κόλαση
Τους άρεσε από παλιά να χωρίζουν τον κόσμο
σε καλό και κακό

Δεν τους ενδιέφερε
ή μάλλον δε γνώριζαν
ότι η κάθε κάστα λειτουργεί προς το συμφέρον της

Λαμβάνει χώρα στις ψυχές τους
Μια χρόνια διαμάχη Θεών και Δαιμόνων

Κι ενώ φωτός συνέπεια το καλό
σκότους συνέπεια το κακό
Τους έκρυβαν τον πλου για την ελευθερία

“Σκοτάδι, σκέψη και αγάπη
Φως, πόνος, γνώση και ντροπή”

Αγνοούν την αρμονική συνύπαρξη και των δύο
Κι ενώ αναζητούνε το καλό, το φως
Πάντα η λαχτάρα ρέπει στο κακό
στην κόλαση,
στην τεμπελιά,
στη βία,
στην αλαζονεία,
στη λαιμαργία,
στον έρωτα,
στον πόθο,
στο κέφι και
την απληστία,
στο θάνατο και
τη μνησικακία,
στα όργια και
τη ζηλοφθονία

“Ζήτω αυτή η παρηγοριά που βρίσκουμε στο λάθος
Ζήτω το ψύχος της φωτιάς που βγαίνει απ’ τη ντροπή
Όσο θεοί και Σατανάς διέπουνε τον κόσμο
Βίαιη τέχνη σκοτεινή γεμίζει την ψυχή”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s